Ik ben tot op heden naarstig op zoek naar ideeën om een nieuwe kunst galerie c.q. nieuwe stijl van winkelen te ontdekken.
Na veel nadenken, en lezen van uw berichten op deze site, word ik gestimuleerd om de berichten te overdenken. Eén ervan dat mij geïnspireerd heeft, is een bericht van Thea Roelofs, waarin zij een Londense kunstenaar introduceert Charming Baker. Baker beschouwt zijn kunstenaarschap als in guerilla oorlog, waarin hij tevergeefs in conclaaf was met galeries en dealers. Hij is nooit gepresenteerd door intermediairs. Vanuit deze ervaring heeft hij een schilderij waarop een konijn afgebeeld staat, met een echte buck beschoten, waarna hij het schilderij wel tegen een groot bedrag opeens verkocht.
Met mijn eerdere eigen opvatting wat kunstmaken is-ongeacht de kwalificatie van professie/autodidact/therapeutisch/hobby-die voor mij een uiting is van macht en gezagsbevinding/uitoefening (op jezelf en anderen-zij kunnen tenslotte kopen-dan heeft de kunstenaar gewonnen aan macht/gezag)…..
volg ik weldra de methode van Warhol: The Factory Model, iedereen kan kunst maken en ook nog eens eventjes beroemd worden. In combinatie met de buckshot van Baker en mijn The Gift Shop methode, in een Factory Model, verwacht ik zelfkritiek van de kunstenaar, alsook van anderen, maar ook een deelneming van de koper, wanneer een kunstenaar zich bereid verklaard om zijn/haar kunstwerk te laten afmaken door een koper van het kunstwerk (zeg, vanaf 150 euro of meer zeker). De koper zal dan zijn bijdrage leveren door het schilderij op een kleine afstand met één kogel te beschieten.
Ik denk dat we niet bang hoeven te zijn voor de meerwaarde van dit evenement, zowel voor de kunstenaar, koper als onze duiding van onze beschaving.
